Kaplica mszalna pomocnicza MB Bolesnej na Wolanach

Historia kaplicy Wolańskiej. Pierwotnie zwanej w gwarze kłodzkiej  Neuhäder Stroossa-Kärchla, czyli kościół uliczny w Nowej Polanicy. Akt założycielski pochodzi z 8.V.1680 r. z podpisem Johanna Christopha von und zu Werden znajdujący się obecnie w kościele parafialnym w Szalejowie Górnym. Który oświadczył że w celu zażegnania epidemii zarazy panoszącej się w hrabstwie kłodzkim zbuduje kaplicę na cześć Matki Bożej Bolesnej. Budowla orientowana, oktagonalna wzniesiona na ośmiokątnej, pierwotnie z drewna i kamienia. W 250lecie istnienia dokonano zmian konstrukcyjnych poprzez dobudowanie murowanej przybudówki. Przybudówkę po¬święcono w dniu patrona w 1930 r. ( data wyryta na kamiennej futrynie 16 FV 80 1930. Pierwsza wskazuje datę budowy, druga rozbudowy ) Całość nakryta jest dachem namiotowym, po¬czątkowo gontem,, obecnie blachą. Zwieńczenie dachu stanowi sygnaturka, w której zawieszono dzwon, o dźwięku B i ciꬿarze 42 kg, z napisem "Ave Maria". Po 1945 zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach.. W elewację frontową kaplicy wmurowana jest kula armatnia z okresu bawarskiej wojny sukcesyjnej (1778-1779). Wówczas to miała tu miejsce potyczka, w trakcie której pruska artyleria ze wzgórz wokół Szalejowa Górnego ostrzeliwała stacjonujące w Wolanach i Nowej Polanicy wojska austriackie. Obecnie posadzka wykonana z płytek o geometrycznym wzorze. W ścianach znajdują się 3 otwory okienne w kształcie półkoli.. Strop kasetonowy 8-boczny, w centrum plafon zdobiony wicią akantową, z którego środka zwisa kryształowy żyrandol. Po obwodzie plafonu trapezowe pola, których wnętrze ozdabia 8 kolorowych malowideł patronów morowych miedzy innymi św. Franciszek Ksawery, Sebastian, Roch, Boromeusz i św. Rozalia. Przed wejściem stoi drewniany krzyż misyjny z datami 1976, 1987, 1996.

 

Historia miejscowości   Wolany – (niem. Wallisfurth), wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Szczytna.  Niemiecka nazwa miejscowości pochodzi od jej dawnego właściciela, cesarskiego feldmarszałka, hrabiego Georga Oliviera von Wallisa (potomka szlachty irlandzkiej), który zbudował tu w 1735 r. pierwszy pałac (w tym samym roku za zezwoleniem cesarza zmieniono nazwę z Wernersdorf na Wallisfurth). W 1783 od spadkobierców von Wallisa pałac oraz klucz stroński nabył Ludwig Wilhelm von Schlabrendorf, potem książę Wilhelm Aleksander von Schönaich-Carolath.  W 1798 majątek nabył książę Ludwik Wirtemberski. Tu w 1799 r. urodziła się druga z jego córek, Amelia Wirtemberska, której wnuczka Olga Konstantinowna Romanowa, wyszła za mąż za króla Grecji, Jerzego I. Syn Aleksander Wirtemberski był przodkiem królowej Elżbiety II.  Rezydencja spłonęła kompletnie w 1827 r. Od 1829 r. majątek znajdował się w rękach baronów von Falkenhausenów. W 1835 r. baron Konrad von Falkenhausen postawił nowy pałac z założeniem ogrodowym. Sam majątek był wzorcem nowoczesnego gospodarowania. Od 1907 r. należał do Friedricha von Martina z Rothenburga na Łużycach, potem do Wolfganga Sternberga, którego z uwagi na żydowskie pochodzenie zmuszono do wyjazdu z Niemiec.  W czasie II wojny światowej w pałacu i w majątku przebywała 350-osobowa grupa Luksemburczyków, przesiedlonych przez nazistów na Śląsk za odmowę współpracy.  Zapuszczony pałac wyburzono w kwietniu 1978 r. Na jego miejscu postawiono blok mieszkalny.

 

Kaplice , Szczytna

Zobacz podobne:
» Pałac w Szczytnej
» Wzgórze Szczytnik (589 m n.p.m.)
» Skalne Grzyby
» Wzgórze Jeźdźca 546 m n.p.m. Szczytna
» Krzyż Marty w Batorowie

3.06.2010 ze zmianami 14.06.2010