Magiczna Kotlinka

Görlitz

21.11.2015
 

Położone jest nad Nysą Łużycką na granicy z Polską, w Łużycach Górnych. Jest najbardziej wysuniętym na wschód miastem Niemiec[1], szóste co do wielkości miasto Saksonii - po Lipsku, Dreźnie, Chemnitz, Zwickau i Plauen. Siedziba biskupów: ewangelickiego i katolickiego. Dawniej tworzyło jedno miasto wraz ze Zgorzelcem, dzisiejszym miastem położonym w województwie dolnośląskim. Görlitz jest jednym z niewielu niemieckich miast tej wielkości niezniszczonych podczas II wojny światowej, a co za tym idzie posiadających niezaburzony układ przestrzenny i zabytki ze wszystkich epok historycznych

Kościół Św. Trójcy

Kościół Św. Trójcy jest dawnym kościołem klasztornym franciszkanów. Według własnych przekazów, franciszakanie utworzyli w 1234 roku własny klasztor w Görlitz.

Działkę pod budowę, przy murach miasta dostali od rodziny Wirsinge. Mur klasztorny, tak samo jak w Zittau, został zintergorwany z murem miejskim. Zgodnie z głoszonymi kazaniami bosych mnichów, którch nazywano również braćmi szarymi lub minorytami, kościół został postawiony w typowej dla zakonu żebraczego formie prostego kościoła salowego. W ten sposób zapewniał on wystarczająco dużo miejsca dla większej ilości słuchaczy. Już w roku 1245 kościół został poświęcony przez biskupa Konrada z Miśni, pod wezwaniem Matki Bożej i założyciela zakonu Św. Franciszka z Asyżu. Od tego czasu ustanowiono rozpoczęcie odpustu w Görlitz zawsze na 18 sierpnia. W latach 1371 - 1381 pierwotny chór późnoromański został zburzony i zastąpiony zachowanym do dziś ośmiokątnym chórem późnogotyckim. Możliwe jest, że przebudowa miała związek z dążeniami cesarza Karola IV, który przygotowywał dla swojego syna Jana samodzielne księstwo w Görlitz i okolicach, aby ten miał odpowiedni kościół do celów reprezentacyjnych.

Z tej przebudowy zachowały się malowidła na sklepieniach i najstarszy grobowiec w kaplicy Św. Barbary. Grobowiec został postawiony dla Johana Berka von der Duba, syna wójta Górnych Łużyc Benesa Berka von der Duba. Kaplica Św. Barbary jak i południowa nawa z końca XV wieku są przy przybudówkami, które powstały dzięki ofiarności mieszkańców miasta, którzy wzbogacili się na handlu suknem. W kaplicy znajdują się trzy dzieła słynnego rzeźbiarza Hansa Olmützner, które ze względu na swoje zanczenie w historii sztuki godne są zobaczenia. Są to: "Chrystus Frasobliwy", grupa przedstawiająca złożenie do grobu i drewniany ołtarz szafiasty "Złota Maria". Fundację ostatniego dzieła przypisuje się Georgowi Emmerich. Godne uwagi są również stalle chórowe, które zachowały się z czasów renowacji pod koniec XIV wieku.

Wraz z nadejściem reformacji i wyprowadzeniu się ostatniego zakonnika kompleks klasztorny zaczął podupadać. Dopiero w 1715 roku przypomniano sobie o tej wyniosłej i wytwornej budowli, którą wyremontowano a kościół poświącono pod wezwaniem Św. Trójcy. Z czasów tej młodszej epoki pochodzi barokowy ołtarz zawierający symbole Trójcy Świętej, dzieło Caspara Gottloba von Radewitz, a w przestrzeni chóru umieszczone zostały epitafia Hansa Christopha von Gersdorff i byłego burmistrza Knorra von Rosenroth. Budynek klasztoru służył jako szkoła, w 1854 roku zdecydowano o jego wyburzeniu i postawieniu na jego miejscu nowego liceum Augustum.

 

 

Termit, Görlitz, Magiczna Kotlinka, 21.11.2015.